De professional aan het woord

Hoe ziet de praktijk van Koers en kansen eruit? Wat zijn uitdagingen en mogelijke oplossingen? Met enige regelmaat laten we een professional aan het woord die daar meer over vertelt. Dit keer Maruja Kesting, reclasseringswerker bij het Leger des Heils Jeugdbescherming en Reclassering.

Het is moeilijk om het werk van Maruja Kesting in een paar woorden te vatten. Elke werkdag ziet er anders uit. Maar bij alles wat Maruja doet, werkt ze altijd vanuit hetzelfde principe: de cliënt staat centraal. ‘We bekijken altijd hoe we het beste kunnen aansluiten op het leven van de cliënt. Daarbij proberen we er zoveel mogelijk voor te zorgen dat hij in zijn eigen omgeving kan blijven.’

Reclasseringstoezicht

Veel van deze cliënten hebben een strafbaar feit gepleegd, waarbij Maruja hen helpt om te re-integreren. ‘De rechter legt dan een reclasseringstoezicht op aan de cliënt, bestaande uit toezicht- en meldgesprekken die ik met de cliënt voer. Als reclassering ligt onze rol vooral op het vlak van begeleiding en controle. We begeleiden de cliënt naar de zorg die hij nodig heeft en controleren of hij zich aan de voorwaarden houdt die de rechter hem heeft opgelegd. Daarmee proberen we uiteraard het recidiverisico zoveel mogelijk te beperken, voor zover dat kan.’

Verstandelijk beperkt

Dat een groot gedeelte van deze groep een verstandelijke beperking heeft, maakt het werk van Maruja soms lastig. ‘Negen van de tien keer is een huis bijvoorbeeld hetgeen wat cliënten willen. Maar dan verwachten ze dat wij ze meteen de volgende dag een huis aanbieden. Of neem het voorbeeld van de uitkering. Een uitkering die een cliënt vandaag aanvraagt, is er morgen nog niet. Voor cliënten met een verstandelijke beperking is dat heel moeilijk te overzien. Die verwachten meteen geholpen te worden.’

Soms zorgt dat voor lastige situaties. ‘Bijvoorbeeld als wij een zaak retour sturen, omdat het niet werkbaar is. Dat kan gebeuren als een cliënt zijn afspraken niet nakomt of we hem niet kunnen vinden. Lastig is het ook als iemand pas een paar maanden na het delict opgeroepen wordt voor een zitting. Iemand met een verstandelijke beperking begrijpt dan niet altijd waarvoor die zitting bedoeld is. Voor zijn gevoel is dat allemaal alweer zolang geleden. Vaak worden cliënten dan ook boos, omdat de rechter ze iets oplegt voor iets wat in hun ogen lang geleden gebeurd is.’  

Inzichtelijk maken

Een nauwere samenwerking met de rechtbank zou volgens Maruja dan ook fijn zijn. Dat begint met inzicht bieden in elkaars werkzaamheden. ‘Laatst hebben we een groep rechters en officieren van justitie op bezoek gehad die een onderdeel van de CoVa+ plus training volgde. Een training die wij vaak aan cliënten met een verstandelijke beperking geven, waarin we ze leren eerst te denken en dan te handelen. Het is een training die rechters soms opleggen aan cliënten. Andersom ben ik met een aantal collega’s laatst naar de rechtbank geweest om te kijken hoe het daar gaat.’

Afstemmen

Uiteraard heeft Maruja ook met andere instanties veel contact om hulp voor cliënten te bespreken en af te stemmen. Maar dat contact is er lang niet met alle instanties. ‘Het zou mij enorm helpen als ik voor elke instantie een contactpersoon heb aan wie ik bepaalde casussen kan voorleggen. Dat je op die manier even van elkaars expertise gebruik kunt maken. Zeker in het geval van een crisis is het fijn als je zo’n contactpersoon direct kunnen spreken.’

Dat contact zou ze ook graag hebben met het OM en de gemeente. ‘Er liggen nu zoveel taken bij de gemeente, dat ik geen idee heb wat zij kunnen doen en waarover zij kunnen beslissen. Hebben zij bijvoorbeeld ook de bevoegdheid om meer opvangvoorzieningen te openen? Daarbij verandert ook regelmatig het beleid van de gemeente. Denk bijvoorbeeld aan de intakeprocedure voor een uitkering. Ik vind het al lastig om dat bij te houden, laat staan een cliënt. Het zou fijn zijn om een manier te zoeken hoe wij met de gemeente daarin wat effectiever kunnen samenwerken.’

(Een vlag met: Naar een veiliger samenleving. Reclassering Nederland. Sjef van Gennip:)

LEVENDIGE MUZIEK

SJEF VAN GENNIP: Dag collega's want ik vind dat wij in Koers en kansen allemaal collega's zijn ik wil graag aan jullie allen een oproep doen om te komen met mooie, creatieve, enthousiaste, originele ideeën om inhoud te geven aan het mooie traject van Koers en kansen.
Momenteel loopt er al een traject dat prima past in de gedachte van Koers en kansen, en dat heet Ruim Baan.
In Ruim Baan proberen we zo vroeg mogelijk in het proces de verdachte, de dader tot ander gedrag te bewegen waarbij de levensloop centraal staat maar waar vooral ook vakmanschap vooropstaat.
Niet zo veel bureaucratie, niet altijd gebonden aan protocollen maar vooral goede, creatieve ideeën om tot ander gedrag te komen waarbij we rekening houden met de belangen van het slachtoffer.
Ook in Koers en kansen is samenwerking met anderen heel belangrijk.
En dan niet alleen de samenwerking met onze justitiële partners maar ook met organisaties op het gebied van zorg, van de gemeente Slachtofferhulp Nederland. Dat bepaalt het succes in Koers en kansen.
Dus kom op met jullie initiatieven. Wees creatief en meld je aan.

(Het Nederlandse wapenschild met daarnaast: Ministerie van Justitie en Veiligheid. Het beeld wordt mintgroen met wit. Beeldtekst: Voor aanmelden of meer informatie ga naar: www.sanctieuitvoering.nl.)

DE LEVENDIGE MUZIEK EBT WEG